برچسب: حمیرا

ای سرزمین عاشقان سلام بر تو

ای خاک خوب مهربان سلام بر تو

باز هم صحبت یاره صحبت از شهر و دیاره

باز هم این دل عاشق تو سینه بی قراره

آخ باز هم هر دو چشمام هوای گریه داره

سلام من درود من به آن دیار سبز گل گشت

این دل براش پر می زنه

سلام من درود من به کوه وصحرا و در ودشت

این دل براش پر میزنه

تو خواب میاد سر می زنه

یکی یکی رو در می زنه

می گرده دور شهربه شهر گشت مکرر میزنه

پرنده های مهربون امید زندگی میدن

ستاره های آسمون می خندن وبه من میگن

این انتظار تموم میشه دل تو سینه آروم میشه

غصه و غم به سر میاد از خوشیم خبر میاد

باز هم صحبت یاره صحبت از شهر و دیاره

باز هم این دل عاشق تو سینه بی قراره

آخ باز هم هر دو چشمام هوای گریه داره

سلام من درود من به آن دیار سبز گل گشت

این دل براش پر می زنه

سلام من درود من به کوه و صحرا و در و دشت

این دل براش پر میزنه

تو خواب میاد سر می زنه

یکی یکی رو در می زنه

می گرده دور شهربه شهر گشت مکرر می زنه

منم این ور دنیا دارم بیشه فردا

وطن شده برام یه خواب و رویا

خدای مهربونم نذار تنها بمونم

پرنده کن ببر به آشیونم

اگر بهار بهاره فقط تو اون دیاره

همیشه گل رو داره

دل دیگه زاری نکن اشکامو جاری نکن
آروم بگیر تو سینه رسم زمونه اینه
عشق و تمنا نکن باز منو رسوا نکن
فکر غرور خود باش خواهش بی جا نکن
به جای زاری دعا کن که بیاد
اگه نمیخواد دعا کن که بخواد برگرده
خودش میدونه دنیای منه
دل دیگه زاری نکن اشکامو جاری نکن
آروم بگیر تو سینه رسم زمونه اینه
عشق و امید فردای منه پر درده
یه روزی بود که اون با من و تو مهربون بود
تو باغ عشقمون فصل بهار بی خزون بود ( ادامه )
نامهربونش کردن بلای جونش کردن از ما جدا شد
فریب دشمن رو خورد
منو از یادش برد یه بی وفا شد

ای خدا تقدیر ما را گر نوشتی این چنین
پس عطا کن طاقتی بر سر نوشتی این چنین
تا به کی بی یار و یاور تا به حجران بر دلم
مانده دور از آشنایان کنج غربت منزلم
ای خدا بار دگر صبرم عطا کن
ای خدا بار دگر دردم دوا کن

من چه هستم لاله ای حسرت به دل
بی پناه و خسته ای از خود خجل
پس علاج کاری کن وامانده ام
که آتشم که از کاروان جا مانده ام
ای خدا بار دگر صبرم عطا کن
ای خدا بار دگر دردم دوا کن

ای خدای آسمانها و زمین
ای پناه اولین و آخرین
پس علاج کاری کن وا مانده ام
که آتشم که از کاروان جا مانده ام
ای خدا بار دگرصبرم عطا کن
ای خدا بار دگر دردم دوا کن

ای داد بیداد ای داد بی داد باز امشب هوا مثله هر شب
حال عاشق ها مثل هر شب درد بی دوا مثل هر شبه
ای عزیز جونم یذره وفا یه ذره صفا تو زمونه نیست
میبخشی منو آخ اگه یه وقت حرف هام واسه تو عاشقونه نیست
حرفهای دلم این ترانه هاست این ترانه هام مال تو همش
غربت شبهام عشق و گریه هام این غم صدام ماله تو همش
ای عزیز جونم میکشه من و بغضه گریه هام
ای عزیز جونم دیگه نمیشه در نیاد صدام
ای عزیز جونم میکشه منو بغض گریه هام
ای عزیز جونم دیگه نمی شه درنیاد صدام
من از این شبها عشقم و میخوام
من از این روز ها عمرم و می خوام

ای داد بیداد ای داد بی داد باز امشب هوا مثل هر شب
حال عاشق ها مثله هر شبه درد بی دوا مثل هرشب
ای عزیز جونم روزگار ازم عمرمو گرفت جونم و گرفت
آخ که آسمون گریه داد به من قطره قطره خونم رو گرفت
ای عزیز جونم واست میخونم میگم عشقه تو حرم آتش
اگه بمونم اگه بمیرم عشقت تو دلم تموم نمیشه
ای عزیز جونم میکشه منو بغضه گریه هام
ای عزیز جونم دیگه نمیشه در نیاد صدام
ای عزیز جونم می کشه من و بغض گریه هام
ای عزیز جونم دیگه نمی شه درنیاد صدام
من از این شب ها عشقم و میخوام
من از این روز ها عمرم و میخوام

ای داد بیداد ای داد بی داد باز امشب هوا مثل هر شب
حال عاشق ها مثل هرشب درد بی دوا مثل هر شب
ای داد بیداد ای داد بی داد باز امشب هوا مثل هر شب
حال عاشق ها مثل هرشب درد بی دوا مثل هر شب
ای داد بیداد ای داد بی داد باز امشب هوا مثل هر شب
حال عاشق ها مثل هرشب درد بی دوا مثل هر شب

من که فقط تو دنیا همیشه با تو بودم
هیچ یاده من نکردی هر جا باهات نبودم
حالا که میرنجم از تو به من میگی حسودم
حالا که میرنجم از تو به من میگی حسودم
عشق زیاد حسودیم میاره
عشقه زیاد حسودی هم میاره
آدم دل از آهن و سنگ نداره

اگه که حسود نبودم که عشقه پاک نداشتم
اگه که دوست نداشتم از چیزی باک نداشتم
اگه که حسود نبودم که عشق پاک نداشتم
اگه که دوست نداشتم از چیزی باک نداشتم

توویه جیک جیک مستان از این حرف ها نداشتیم
توی لب های هم صد تا گل بوسه میکاشتیم
توی جیک جیک مستان از این حرف ها نداشتیم
توی لب های هم صد تا گل بوسه میکاشتیم

تو عوض شدیو من همونم
من همونیکه دیدی اونیکه بودم
اگه که عشقه زیاد حسودی میاره حسودم آره حسودم
اگه که حسود نبودم که عشق پاک نداشتم
اگه که دوست نداشتم از چیزی باک نداشتم
اگه که حسود نبودم که عشقه پاک نداشتم
اگه که دوستت نداشتم از چیزی باک نداشتم

من که فقط توو دنیا همیشه با تو بودم
هیچ یاده من نکردی هر جا باهات نبودم
حالا که می رنجم از تو به من میگی حسودم
حالا که می رنجم از تو به من میگی حسودم
عشقه زیاد حسودیم میاره
عشقه زیاد حسودی هم میاره
آدم دل از آهنو سنگ نداره

اگه که حسود نبودم که عشق پاک نداشتم
اگه که دوست نداشتم از چیزی باک نداشتم
اگه که حسود نبودم که عشقه پاک نداشتم
اگه که دوستت نداشتم از چیزی باک نداشتم

توویه جیک جیک مستان از این حرف ها نداشتیم
توی لب های هم صد تا گل بوسه می کاشتیم
توی جیک جیک مستان از این حرف ها نداشتیم
توی لب های هم صدتا گل بوسه میکاشتیم

تو عوض شدیو من همونم
من همونیکه دیدی اونیکه بودم
اگه که عشقه زیاد حسودی میاره حسودم آره حسودم
اگه که حسود نبودم که عشق پاک نداشتم
اگه که دوست نداشتم از چیزی باک نداشتم
اگه که حسود نبودم که عشقه پاک نداشتم
اگه که دوستت نداشتم از چیزی باک نداشتم

اگه که حسود نبودم که عشق پاک نداشتم
اگه که دوست نداشتم از چیزی باک نداشتم
اگه که حسود نبودم که عشقه پاک نداشتم
اگه که دوستت نداشتم از چیزی باک نداشتم

اگه که حسود نبودم که عشق پاک نداشتم
اگه که دوست نداشتم از چیزی باک نداشتم
اگه که حسود نبودم که عشقه پاک نداشتم
اگه که دوستت نداشتم از چیزی باک نداشتم

ای بهار عشق من
بی روی تو رنگ خزان دارد بهارم
وای از این بی حاصلی
فریاد از این عشقی که من در سینه دارم
اسیر غمت را نمانده دگر
نه شوق تماشا نه ذوق سفر
نهال امیدم نداده ثمر
غم تو چنانم گرفته به بر
که از دو جهانم نمانده خبر
اسیر غمت را نمانده دگر
نه شوق تماشا نه ذوق سفر
نهال امیدم نداده ثمر
غم تو چنانم گرفته به بر
که از دو جهانم نمانده خبر
اگر تو ندانی خدای تو داند
که از غمت آمد چه بر سر من
اگر تو نبودی برابر چشمم
خیال تو بوده برابر من
نسیم بهشتی شمیم بهاری
که جان من آری به پیکر من
بیا که بریزی ز ساغر چشمت
شراب محبت به ساغر من
شراب محبت به ساغر من
به خدا مست عشق توام
بی تو چنگ دلم نغمه ای نسراید
از شکسته دلان نای خسته دلان نغمه کی به در آید
اسیر غمت را نمانده دگر
نه شوق تماشا نه ذوق سفر
نهال امیدم نداده ثمر
غم تو چنانم گرفته به بر
که از دو جهانم نمانده خبر
مه روی تو، شب موی تو، گل بوی تو دارد
گلزار جهان خرمی از روی تو دارد
گردون که سراپای وجودش همه چشم است
پیوسته نظر در خم ابروی تو دارد
نرگس که نظرباز بود در صف گلها
تا چشم تو را دیده نظر سوی تو دارد
تو که درد دل دیوانه من میدانی
چند دور از تو خورم خون جگر پنهانی
عاشق عشقم و دیوانه دیوانگیم
منما راه که دارم سر سرگردانی
فکر من باش شبی ورنه بیاید روزی
که تو هم نیز به درمان دلم درمانی

تو بمانی توبمانی که چو جانی در برم تو ندانی که ز عشق تو چه آمد بر سرم

که ز عشق تو چه آمد بر سرم اگر چه جهانی شده مرا شده دشمن

بمان تو برای شکسته دل من که چشم دل من شود زتو روشن

که چشم دل من شود زتو روشن شدم به تو عاشق خطا که نکردم

تورا ب غم تو رها که نکردم برای دل تو چه ها که نکردم

شدم به توعاشق خطا که نکردم سخن دشمنان مشنو از برم تو مرو

من به خاطر تو از جمله عزیزان یکباره برید بخدا مست عشق توام

تا که آتش غم شعله زد به دلم دست از همه یارا بهر تو کشیدم

از جمله عزیزان یکباره بریدم شکسته دلم را بده تو پناهی

که طفل دل من نکرده گناهی که طفل دل من نکرده گناهی

مرا که زعشقی نبوده نصیبی خدا کند ای گل مرا نفریبی

بدرد دل من تو هبمبچو طبیبی خدا کند ای گل مرا نفریبی

من از تو می نویسم کلام تازه ای
تو از من می نویسی که پر آوازه ای
رسیده وقت رفتن ، نشسته تو چشام
سکوت مبهم تو ، شکسته تو صدام
برای کوچ آخر ، تو همراه منی
برای دل بریدن ، دلیل رفتنی
می مونه کنج سینه ام ، هوای انتظار
می خونم شعر رفتن تا برگرده بهار
تو دریای نگاهت ، شکسته قایق ام
تو دنیای بزرگت ، غریبی عاشقم
برای شعر خوب تو می خونم
مسافر وقت رفتن خداحافظ بگو
تو کوله بار عشقی ، سفر تا راه دور
که زیر سایه بون تو می مونم
حمیرا،حسن شماعی زاده:
سفر تا انتها ، تو هم با من بیا
تویی همراه من ، تموم لحظه ها
تو تنها عاشقی برای قصه ها
بیا با من بمون ، تو نبض جاده ها
که مقصد منتظر برای ما
سکوت رو می شکنه صدای ما
که مقصد منتظر برای ما
سکوت رو می شکنه صدای ما
من از تو می نویسم کلام تازه ای
تو از من می نویسی که پر آوازه ای
رسیده وقت رفتن ، نشسته تو چشام
سکوت مبهم تو ، شکسته تو صدام
برای کوچ آخر ، تو همراه منی
برای دل بریدن ، دلیل رفتنی
می مونه کنج سینه ام ، هوای انتظار
می خونم شعر رفتن تا برگرده بهار
تو دریای نگاهت ، شکسته قایق ام
تو دنیای بزرگت ، غریبی عاشقم
برای شعر خوب تو می خونم
مسافر وقت رفتن خداحافظ بگو
تو کوله بار عشقی ، سفر تا راه دور
که زیر سایه بون تو می مونم
حمیرا،حسن شماعی زاده:
سفر تا انتها ، تو هم با من بیا
تویی همراه من ، تموم لحظه ها
تو تنها عاشقی برای قصه ها
بیا با من بمون ، تو نبض جاده ها
که مقصد منتظر برای ما
سکوت رو می شکنه صدای ما
که مقصد منتظر برای ما
سکوت رو می شکنه صدای ما

همه میدونن دوست دارم میدونن میبینن که با همیم
مثل دو تا کبتر تو هوا بخدا واسه هم پر می زنیم
من که امروز به چشمت خیلی عزیزم مثله اشک از چشمه تو فردا نریزم
من که امروز به چشمت خیلی عزیزم مثل اشک از چشم تو فردا نریزم
عزیزم دوری نمیخوام تورو اینجوری نمی خوام بخدا دوست دارم
به خدا دوستت دارم به خدا دوست دارم

همه میدونند دوستت دارم میدونند میبینند که با همیم
مثل 2تا کفتر توو هوا به خدا واسه هم پر میزنیم
من که امروز به چشمت خیلی عزیزم مثل اشک از چشم تو فردا نریزم
من که امروز به چشمت خیلی عزیزم مثل اشک از چشم تو فردا نریزم
عزیزم دوری نمیخوام تورو اینجوری نمی خوام بخدا دوست دارم
به خدا دوستت دارم به خدا دوست دارم

ای عزیزه مهربونم جون تو بسته به جونم
من واسه تو زنده هستم تورو از جان میپرستم
وقتی پیش این و اونم نمیدانم چی بخوانم
اما با تو خوب میدانم چی بگم از چی بخوانم
عزیزم دوری نمی خوام تو رو اینجوری نمیخوام به خدا دوستت دارم
بخدا دوستت دارم بخدا دوستت دارم به خدا دوستت دارم
به خدا دوستت دارم

تو رفتی دیگری آمد که او هم می رود فردا
دلم دیگر به تنگ آمد از این بدرود جان فرسا
به دنباله تو بی پروا هزاران ره که پوییدم
نسیم و ساق هر گلشن هزاران غنچه بوئیدم
به دلم امید دادم غزلو ترانه خواندم
به میانه دشت سینه گل آرزو نشاندم

به لب نام تو آوردم چه در مستی چه هوشیاری
نبودی از نظر غایب چه در خواب و چه بیداری
تو اما راهه خود رفتی چو رودی سویه دریا
ولی من ساکت و خاموش بسان باده صحرا
به دلم امید دادم غزلو ترانه خواندم
به میانه دشته سینه گل آرزو نشاندم

تلاشی بی ثمر کردم ولیکن غصه باقی ماند
خروش و بانگ و فریاد و حدیث و قصه باقی ماند
زه پا افتاده ام دیگر نوایی سر نخواهم داد
درختی بی ثمر هستم که دگر بر نخواهم داد
به دلم امید دادم غزل و ترانه خواندم
به میان دشت سینه گل ارزو نشاندم به دلم امید دادم
به دلم امید دادم به دلم امید دادم به دلم امید دادم